DADAŞ KELİMESİNİN ANLAMI

Dadaş kelimesi değişik anlam ve şekillerde yorumlanmıştır.

Kimine göre; mert, cesur,

özü sözü doğru zalimin karşısında,

 mazlumun yanında olan merhametli, yiğit biridir.

 Kimilerine göre; erkek kardeş,

ağabeyi, cesur, yiğit,

tüm erdemleri kendisinde toplamış mükemmel bir insandır.

"Aynı zamanda 'numune-yi misal' bir Erzurumludur.

 Bazılarına göre de. bar tutan, at binen,

cirit atan. kabadayı, tığ gibi bir delikanlıdır."


Erzurum, dadaş ve bar

bir biriyle yoğrulmuş tek sözcük gibidir.

Bu sözcüklerden biri kullanıldığında

 hemen diğerleri hatıra gelir.


Erzurumlu, sert granite dantel dantel,

 duygu duygu incelik veren zevk,

heyecan, inanç ve benzeri faktörlerin

 tezgâhında biçimlenerek

 farkında olmadan 'dadaş' olmuştur.


Dadaşlık, öyle rastgele kazanılmış

bir sanat veya meslek değil,

bazı müstesna şahsiyetlerde görülen;

"efendilik" gibi fıtrî (doğmatik) bir ruh asaletidir.

Bu düşünceden baktığımızda

tarihî bir misyona sahip olan

 dadaş,

"Zaman zaman serhat boylarının bekçisi,

âcizin. yoksulun, kimsesizin hamisi,

eli ve sofrası açık mert bir köylü,

bir esnaf, camilerimizin imanlı, toksözlü.

 nur yüzlü vaizi, siyasî hayatın

 medeni cesaretini nefsinde toplamış

cesur bir hatip, yiğit bir kumandan,

 vazifesini namus bilen bir memur,

bir öğretmen ...

kendisini ailesine ve çocuklarına vakvetmiş

Erzurumlu bir ana veya babadır."

Dadaş,

aile içinde ve dışında herkesin saygınlığını kazanmış,

 her konuda kendine güven duyulan,

 sofrası eşe - dosta yoksula düşküne

açık, İyi bir aile reisidir.